από:.stivosnews.gr
Μπορεί το μίτινγκ επί κοντώ στο Ρένο να συγκέντρωσε τους κορυφαίους επικοντιστές στον κόσμο, μπορεί να πέρασε στην ιστορία σαν ένα από τα πιο πετυχημένα, αφού μετείχαν χιλιάδες αθλητές, όμως εκτός από το αγωνιστικό κομμάτι υπήρχε και αυτό της μεταφοράς των κονταριών. Όλοι οι επικοντιστές αντιμετωπίζουν πρόβλημα, τόσο για το κουβάλημα, αλλά ιδιαίτερα όταν τα κοντάρια πρέπει να μεταφερθούν αεροπορικώς. Παρακάτω το ρεπορτάζ του αμερικανού δημοσιογράφου για όσα έγιναν στο Ρένο δείχνει την πλευρά αυτή…
Περισσότερο από 2.000 από τους καλύτερους επικοντιστές βρέθηκαν στο Ρένο το περασμένο σαββατοκύριακο. Η πόλη φιλοξένησε τη «Σύνοδο κορυφής του επί κοντώ» για 23η χρονιά. Οι αθλητές επέστρεψαν στις πατρίδες τους, αλλά πήραν μαζί τους και τον εξοπλισμό τους που δεν ήταν εύκολη υπόθεση. «Οι περισσότεροι άνθρωποι, περπατούμε στο αεροδρόμιο και δεν έχουν ιδέα τι είναι αυτά που κουβαλούμε μαζί μας», δήλωσε ο Μάντισον Χιθ, ένας επικοντιστής από τη Λουϊζιάνα.
Εκατοντάδες τσάντες κουβαλήθηκαν και κοντάρια στο διεθνές αεροδρόμιο Ρένο-Ταχόε. Και δεν είναι έκπληξη ότι είναι «πόνος» να πετάς μαζί τους.
«Πρέπει να ασχοληθείς μαζί τους, να κάνουν τσε-ιν», είπε ο Γκρεγκ Ντιπλάντις, ένας γονιός επικοντιστής. «Πρέπει να τα τακτοποιήσεις».
Περίπου 100 τσάντες «πέταξαν» σε όλο τον κόσμο, η κάθε μια κουβαλούσε πάνω από 20 κοντάρια. Τα κοντάρια είναι μεταξύ 12 και 18 ποδιών (3,66 μέτρα με 5,50 μέτρα), κάνοντας τα πράγματα αρκετά δύσκολα για τις αεροπορικές εταιρείες. Σε κάποια αεροπλάνα δεν χωρούν κιόλας. «Αυτά τα μικρά τζετς, αυτά τα αεροπλάνα περιφερειακών μεταφορών, δεν μπορούν να πάρουν κοντάρια», συνεχίζει ο Ντιπλάντις. «Οπότε πρέπει να υπάρχει ένα μεγάλο τζετ».
Το αεροδρόμιο έχει ένα σύστημα για να κάνει τα πράγματα να κυλούν ομαλότερα.
«Στην υποδοχή για την σύνοδο κορυφής του επί κοντώ στο αεροδρόμιο απαιτείται πολύς συντονισμός, μεταξύ του αεροδρομίου, της αεροπορικών εταιρειών και της TSA», λέει εκπρόσωπος του αεροδρομίου, Χάιντι Τζάρεντ.
Στον τερματικό σταθμό, κάθε τσάντα έχει ετικέτα και ελέγχεται από την Transportation Security Administration (TSA). Από εκεί πάνε απευθείας στο αεροπλάνο.
«Χρειάζεται πραγματικά μεγάλη προσπάθεια, απλά για τα βάλεις μέσα στο τερματικό, να βάλεις την σωστή ετικέτα για τον σωστό προορισμό που ο επιβάτης θα πετάξει», συνεχίζει ο Τζάρεντ. «Και μετά να ελεγχθεί στο αεροσκάφος».
Οι επικοντιστές λένε ότι να κουβαλούν τέτοιο εξοπλισμό είναι κόπος, αλλά είναι η μόνη επιλογή που έχουν.
«Αν υπάρχουν δύο άνθρωποι για να τα πάρουν δεν είναι άσχημο. Είναι απλά ταλαιπωρία να κουβαλάς πέρα δώθε μαζί σου και μετά πέρα δώθε στο αεροδρόμιο», λέει ο Χιθ.
